6 Şubat 2023 depremlerinin Malatya’da yol açtığı yıkımın üzerinden 2,5 yıl geçti, ancak depremzedelerin yaraları hâlâ sarılamadı. Yaklaşık 30 bin konut için kura çekilmesine rağmen anahtar teslimlerinin yapılmaması, vatandaşları çileden çıkardı. Mağduriyetlerine çözüm arayan depremzedeler, Malatya AFAD’ın sabit hatlarını aradıklarında ise karşılarında muhatap bulamıyor. Telefonların cevapsız kalması, AFAD’ın depremzedelere sırtını döndüğü eleştirilerini beraberinde getiriyor. Vatandaşlar, “Evimiz yok, sesimizi duyan yok. Bu nasıl bir yönetim?” diyerek tepkilerini dile getiriyor.
“BU YAVAŞLIK NEDEN?”
Malatya, 6 Şubat depremlerinde en ağır darbeyi alan illerden biri oldu. Binlerce aile evsiz kalırken, şehirde başlatılan yeniden yapılanma süreci umut vadetmişti. Ancak, 30 bine yakın konut için kura çekilmesine rağmen anahtar teslimlerinin hâlâ yapılmaması, bu umutları gölgeliyor. Depremzedeler, kura çekimlerinin üzerinden aylar geçmesine rağmen evlerine yerleşememekten şikâyetçi. “Kura çekildi, evlerimiz hazır dediler, ama hâlâ konteynerde yaşıyoruz. Bu kadar yavaşlık neden?” diye soran vatandaşlar, yetkililerin duyarsızlığına isyan ediyor.
Gecikmelerin ardında yatan nedenler konusunda net bir açıklama yapılmaması, depremzedelerin öfkesini daha da artırıyor. İnşaat süreçlerindeki aksamalar, bürokratik engeller ve koordinasyon eksikliği, teslimatların gecikmesine yol açan başlıca sorunlar olarak öne çıkıyor. Ancak, Malatya AFAD’ın bu süreçte şeffaf bir iletişim kurmaması, vatandaşların güvenini sarsıyor.
AFAD’IN TELEFONLARI CEVAPSIZ
Depremzedeler, mağduriyetlerine çare bulmak için Malatya AFAD’ı aradıklarında, sabit hatların cevapsız kalmasıyla bir kez daha hayal kırıklığına uğruyor. “AFAD’a ulaşamıyoruz, telefonlar ya meşgul ya da hiç açılmıyor. Sorunumuzu kime anlatacağız?” diyen bir depremzede, kurumun erişilemezliğini sert sözlerle eleştirdi:
“Depremde evimizi kaybettik, şimdi de sesimizi duyuracak bir muhatap bulamıyoruz. AFAD, depremzedelere hizmet için değil, sanki sadece kâğıt üzerinde var.”
Malatya AFAD’ın iletişimdeki bu zafiyeti, depremzedelerin zaten kırılgan olan psikolojisini daha da kötüleştiriyor. Konteynerlerde zor şartlarda yaşam mücadelesi veren vatandaşlar, kendilerine uzanacak bir el beklerken, yetkililerin ilgisizliğiyle karşılaşıyor. “2,5 yıl geçti, hâlâ konteynerdeyiz. AFAD’a ulaşsak ne olacak, ulaşamasak ne olacak? Kimse umursamıyor,” diyerek sitem eden bir başka depremzede, kurumun hizmet anlayışını sorguluyor.>>MEHMET TURAN ÇİĞDEM
EDİTÖR
