Malatya’da deprem artık sadece bir doğa olayı değil, bir duygu hâline geldi.
Geçtiğimiz günlerde Battalgazi merkezli bir sarsıntı daha yaşandı. Büyük değildi, yıkıcı değildi.
Ama şehirde birçok insan yine aynı şeyi yaptı:
Bir an durdu, gözlerini tavana çevirdi ve o tanıdık hissi yeniden yaşadı.
Çünkü Malatya için deprem artık rakamlardan ibaret değil.
6 Şubat’tan sonra bu şehirde yaşayan herkesin zihninde aynı soru kaldı:
“Yine olur mu?”
Belki binalar yeniden yapılıyor.
Belki sokaklar yeniden düzenleniyor.
Belki şehir yavaş yavaş ayağa kalkıyor.
Ama insanın içindeki korku o kadar hızlı inşa edilemiyor.
Birçok kişi bunu açık açık söylemese de hissediyor.
Gece küçük bir gürültü duyulduğunda irkilmek…
Telefonlarda deprem uygulamalarını kontrol etmek…
Hafif bir sarsıntıda bile kalbin hızlanması…
Bunlar artık Malatya’nın yeni gerçeklerinden biri.
Şehirler sadece betonla kurulmaz.
Şehirler insanların hafızasıyla da kurulur.
Bugün Malatya’da yeni konutlar yükseliyor, yeni mahalleler kuruluyor.
Ama bu şehrin insanları önce içlerindeki enkazı kaldırmaya çalışıyor.
Belki zamanla korku azalacak.
Belki yeni hayatlar kurulacak.
Ama Malatya’nın yaşadığı şey bize şunu hatırlattı:
Deprem birkaç dakika sürer, etkisi ise yıllarca.
Ve belki de bu yüzden Malatya bugün sadece yeniden yapılan bir şehir değil; aynı zamanda yeniden iyileşmeye çalışan bir şehir.
