Malatya, 6 Şubat depremlerinin ardından adeta dev bir şantiyeye dönüştü.
Bir yanda yükselen binalar, diğer yanda şehri yeniden ayağa kaldırmak için gece gündüz çalışan emekçiler…
Ancak son dönemde yaşanan iş kazaları, hepimize aynı soruyu yeniden sorduruyor:
Bu yeniden inşa sürecinde işçinin can güvenliği gerçekten yeterince korunuyor mu?
İnşaat sektörü, doğası gereği riskler barındırır. Ancak risk ile ihmal aynı şey değildir.
Alınabilecek tedbirlerin alınmaması, yapılabilecek denetimlerin eksik bırakılması ya da güvenlik kültürünün ikinci plana atılması, kazaları “kaçınılmaz” olmaktan çıkarır.
Malatya’da yaşanan her iş kazası yalnızca bir istatistik değildir.
Her olayın arkasında bir aile, bir umut ve eve sağ salim dönmeyi bekleyen insanlar vardır.
Emekçinin en büyük beklentisi sadece çalışmak değil; mesaisini tamamladıktan sonra sevdiklerine güven içinde kavuşabilmektir.
Şehrimizi yeniden inşa eden işçiler, aslında Malatya’nın geleceğini de inşa ediyor.
Bu nedenle iş sağlığı ve güvenliği, yalnızca yasal bir zorunluluk değil, aynı zamanda vicdani ve toplumsal bir sorumluluktur.
Koruyucu ekipmanların eksiksiz kullanılması, düzenli denetimlerin yapılması, eğitimlerin aksatılmaması ve güvenli çalışma kültürünün yerleşmesi, ertelenemeyecek kadar önemlidir.
Yaşanan her üzücü olaydan sonra birkaç gün konuşup ardından unutmak yerine, kalıcı çözümler üretmek zorundayız.
Çünkü hiçbir bina, hiçbir proje ve hiçbir teslim tarihi bir insan hayatından daha değerli değildir.
Malatya yeniden ayağa kalkacak. Buna hiç şüphe yok.
Ancak bu süreçte en büyük dileğimiz, şehrimizi ayağa kaldıran emekçilerin de her akşam evlerine sağlıkla dönebilmeleridir.
Gerçek başarı, yalnızca yükselen binalarla değil; korunan insan hayatıyla ölçülür.
