Haberin içeriğindeki kişi bir gariban olsaydı başlık kesinlikle farklı olurdu.
30'lu yaşlarında bir kadınla evlenen 72 yaşındaki Ali Ağaoğlu baba olacakmış. Bir haber metninde kendisiyle ilgili "SOSYETENİN USLANMAZ ÇAPKINI" başlığını gördüm.
Haberin içeriğinde de baba olmayı beklediği yazıyordu.
Zenginsen haber metinleri seninle ilgili ne yazacaklarını iyi bilirler. Fakirsen yine aynı şekilde cümleleri özenle seçerler! "Kudurdu, azdı, sapıttı!" derler. Ama zenginsen "Yeni aşka yelken açtı." diye eklerler.
"Dirileri ayırıyoruz, ölülerin bile zenginini ve fakirini ayırmaya başladık." demişti Bekir Hoca. Zengin biri ölünce koştur koştur cenazesine yetişiriz. Fakirse ölen, "Hele sonra bir ararız." der geçiştiririz.
Adil değiliz! Sistem zengine toleranslı. "Fakirin canı cehenneme!" diyorlar.
Sadece sistem mi?
Toplum da böyle değil mi?
Zengine her şeyi yakıştırırlar.
Para, kusurların üzerini örtmede mahirdir!
Zengin yaparsa "yasak aşk", fakir yaparsa "sapıklık"!
Toplum zenginin kusuruna bakmaz, hatta üzerini örter; fakiri ise sofrasına dedikodu mezesi yapar.
Güçlü, zengin ya da imtiyazlı olanlar hata yaptığında veya suç işlediğinde toplumsal vicdan genellikle bir kalkan oluşturur; kusurlar görmezden gelinir, örtbas edilir ya da meşrulaştırılır. Ancak gücü, arkası veya parası olmayan dezavantajlı konumdaki insanlar söz konusu olduğunda en küçük bir yanlış, hatta sadece yoksulluk bile eleştiri oklarının hedefine konur; bir eğlence veya dedikodu malzemesi hâline getirilir.
Bu durum; adaletin ve merhametin, ne yazık ki kişilerin sahip olduğu maddi imkânlara göre esnetildiğinin açık bir göstergesidir.
Gündemimizde fon hırsızları, vurguncular var.
Orada bile sistem ve toplum ayrım yapıyor.
Büyük ölçekli vergi kaçıran, usulsüz teşvik kullanan ya da kamusal kaynakları şahsi çıkarına uyduran bir zengin veya makam sahibi; "akıllı adam", "işini biliyor", "sistemin boşluğunu değerlendirmiş" denilerek neredeyse takdir toplar. Yaptığı usulsüzlüğün üzeri kılıfına uydurularak kapatılır.
Fakir biri, temel bir ihtiyacını (örneğin çocuğunun beslenmesini veya kışlık kıyafetini) karşılayamadığı için küçük bir hırsızlık ya da usulsüzlük yapsa toplumun gözünde derhâl "arsız", "ahlaksız" ilan edilir; resmî fotoğraflarıyla veya hikâyesiyle günlerce teşhir edilip alay konusu yapılır.
Hâsılı tekrar ifade edeyim: Bizden olmaz!
Selam ve dua ile...
Allah'a emanet olun.
