BATTALGAZİ'DE MİLLÎ EĞİTİM KİMİN HİZMETİNDE: ÇOCUKLARIN MI, SERVİSLERİN Mİ?

MUAMMER TETİK

09-11-2026 13:32

Bir ilçenin eğitiminden sorumlu olmak, yalnızca okulları yönetmek, evrak imzalamak, ihale yapmak değildir. O ilçede eğitim gören her çocuğun hakkını korumak, özellikle de özel gereksinimli öğrencilerin ihtiyaçlarına çözüm üretmek demektir.

Ama gelin görün ki Malatya'nın Battalgazi ilçesinde, engelli çocukların eğitiminden daha önemli görülen bir mesele var: Servis ihalesi!

Battalgazi Akşemseddin İşitme Engelliler Ortaokulunda eğitim gören öğrencilerin ders sürelerinin 30 dakikaya indirilmesi konusu, ilçedeki eğitim yönetiminin önceliklerini sorgulatacak bir noktaya gelmiş durumda.

Bu çocuklar sıradan bir eğitim sürecinden geçmiyor. Öğretmenlerinin dudak hareketlerini, yüz ifadelerini ve işaretlerini takip ederek öğrenmeye çalışıyorlar. Gün boyunca gösterdikleri zihinsel çabaya bir de uzun servis yolculukları ekleniyor.

İşte böyle bir ortamda eğitim yöneticilerinden beklenen nedir?

Çocukların ihtiyaçlarını araştırmak, uzmanların görüşünü almak, aileleri dinlemek ve mümkün olan en uygun eğitim düzenini oluşturmak.

Peki Battalgazi İlçe Millî Eğitim Müdürlüğünün yaklaşımında ne öne çıkıyor?

Servis saatleri, taşıma ihalesi, yüklenici firmanın çalışma düzeni...

Sormak gerekiyor: Battalgazi'de çocuklar servis ihalesine mi uymak zorunda, yoksa servis ihalesi çocukların ihtiyaçlarına mı?

Sayın İlçe Millî Eğitim yöneticileri!

Siz hangi sorunu çözmek için o makamlardasınız?

Bir servis firmasının çalışma düzenini korumak mı sizin önceliğiniz, yoksa devletin size emanet ettiği işitme engelli çocukların eğitim hakkını gözetmek mi?

Millî Eğitim Bakanlığı, 9 Eylül 2026 tarihli yazısında, belirli şartları taşıyan ikili eğitim kurumlarında ders sürelerinin 30 dakikaya kadar indirilebilmesinin önünü açıyor. Elbette her okulun koşulları aynı değil. Ancak özel eğitim öğrencilerinin ihtiyaçları söz konusu olduğunda yöneticilik, yalnızca mevcut düzenin neden değişemeyeceğini anlatmak değildir.

Asıl yöneticilik, çözüm aramaktır.

Gerekirse servis planlamasını yeniden değerlendirmektir. Gerekirse Bakanlıktan görüş istemektir. Gerekirse özel eğitim uzmanlarıyla birlikte çocukların günlük eğitim yükünü incelemektir.

Çünkü servis hizmeti eğitimin emrindedir. Eğitim, servis firmasının çalışma saatlerine mahkûm edilemez!

Asıl düşündürücü olan da Battalgazi'deki bu bürokratik yaklaşımın, eğitim yönetiminde liyakat tartışmasını kaçınılmaz hâle getirmesidir.

Liyakat nedir?

Bir makamın kapısına müdür yazdırmak mı? İmza yetkisi taşımak mı? Önüne gelen sorunu başka bir gerekçeye havale etmek mi?

Hayır!

Liyakat, sorumluluk almaktır. İnisiyatif kullanmaktır. Gerektiğinde alışılmış düzeni değiştirecek iradeyi göstermektir.

Özellikle engelli çocukların eğitiminden sorumlu olanların, sorunlara yalnızca ihale ve sözleşme penceresinden bakması kabul edilebilir bir yöneticilik anlayışı değildir.

Çocukların ihtiyaçlarını ikinci plana iten bir yönetim anlayışının, makamı ne olursa olsun, liyakati ve yeterliliği sorgulanmalıdır.

Üstelik mesele yalnızca Battalgazi İlçe Millî Eğitim Müdürlüğüyle sınırlı değil.

Malatya İl Millî Eğitim Müdürlüğü neden bu konuda daha etkin bir çözüm sürecine öncülük etmiyor? Valilik, özel gereksinimli öğrencilerin ihtiyaçlarının hangi yöntemlerle araştırıldığını neden daha sıkı sorgulamasın?

Devlet yönetiminde sorumluluk, bir alt kurumun değerlendirmesini kabullenmekle bitmez.

Bugün burada tartışılan yalnızca ders süresinin 30 dakika olması değildir. Tartışılan, bir eğitim kurumunun çocuk odaklı yönetilip yönetilmediğidir.

Battalgazi İlçe Millî Eğitim Müdürlüğü şunu unutmamalı:

Hiçbir servis sözleşmesi, hiçbir ihale takvimi, hiçbir idari kolaylık çocukların üstün yararından daha değerli değildir.

O makamlar sorunları sıralamak için değil, çözmek için vardır.

Ve eğer bir ilçede engelli çocukların eğitim ihtiyacının karşısına sürekli servis düzeni çıkarılıyorsa, artık sorgulanması gereken yalnızca ders saatleri değil, o ilçenin eğitimini yöneten anlayıştır.

Çünkü çocuklar için çözüm üretemeyen bir yönetimin, kendi varlık sebebini yeniden düşünmesi gerekir.

Unutmayın, servisler çocuklar için vardır. Çocuklar servisler için değil!

 

DİĞER YAZILARI KURUMLAR SUSUNCA SORUNLAR ORTADAN KALKIYOR MU? 01-01-1970 03:00 DAĞ FARE DOĞURURSA EMEKLİ NE YAPACAK? 01-01-1970 03:00 KALABALIĞIN ORTASINDA KAYBOLAN ÇOCUKLUK 01-01-1970 03:00 BİR ÇARŞININ VAROLUŞSAL KRİZİ! 01-01-1970 03:00 BU BİR FON YAZISI DEĞİLDİR! 01-01-1970 03:00 BİR ŞEHRİN OMZUNDAKİ BÜROKRASİ 01-01-1970 03:00 ÇARŞI DÖNDÜ ESNAF DÖNMEK İSTEMİYOR 01-01-1970 03:00 KULE GÜZEL AMA SOKAK BAŞKA 01-01-1970 03:00 ŞEHRİ YÖNETMEK, ŞEHRİ DİNLEMEK DEĞİL Mİ? 01-01-1970 03:00 TARİH İLK KEZ BU KADAR ACELECİ 01-01-1970 03:00 AĞAÇ SUSUZ YÖNETİM İLGİSİZ VATANDAŞ ÖFKELİ 01-01-1970 03:00 VATANDAŞIN CEBİNDEN BİR ONLUK DAHA GİTTİ 01-01-1970 03:00 ÇARŞI SUSARSA MEMLEKET DARALIR 01-01-1970 03:00 DAYANIŞMA OLMADAN ÜMİT YAŞAR MI? 01-01-1970 03:00 TOPLUMSAL HAFIZA YENİLİĞE NEDEN SÜREKLİ DİRENİYOR? 01-01-1970 03:00 KAHKAHA UĞRUNA HARCANAN ORTAK DEĞERLER MESELESİ 01-01-1970 03:00 DUMAN, MEKÂNIN RUHUNU DA KİRLETİR 01-01-1970 03:00 MÜHENDİSLİK ÇAĞINDA KAYBOLAN CEMİYET 01-01-1970 03:00 TOPLUMSAL MESAFELERİ GÖRÜNÜR KILAN KELİMELER 01-01-1970 03:00 Dur Bir Dakika İnsan! 01-01-1970 03:00 Siyasetin Mukaddesatı Kendine Benzetme Çabası 01-01-1970 03:00 Modern Şehirlerin Gölgesinde Unutulan İnsanlık Borcu 01-01-1970 03:00 Çayı Soğutmakta Usta Bir Nesil 01-01-1970 03:00 Malatya’nın Sessiz Çığlığı: İnsaf 01-01-1970 03:00 İNSAN SADECE YAŞADIĞI KADAR MI VARDIR, YOKSA HİSSETTİĞİ KADAR MI? 01-01-1970 03:00 Alıştık…Demek ki Her Şey Yolunda (!) 01-01-1970 03:00 Bir kopuş yaşıyoruz. Ama adını bir türlü koyamıyoruz 01-01-1970 03:00 Bir Kaldırımın Anlattığı Şehrin Hikâyesi 01-01-1970 03:00 Değişim Kazandı; Anlam Sessizce Kayboldu 01-01-1970 03:00 Sözün Gücü Vebaldir, Delilsiz Yazma! 01-01-1970 03:00 Hürmüz Boğazı: Ekonomi ve Psikolojinin Kavşağı 01-01-1970 03:00 Manşetler Yargı Dağıtamaz 01-01-1970 03:00 Trumpizm ve Dünya Düzeni Krizi 01-01-1970 03:00 Kâbe’de hacılar hu der Allah: Bir Viral İlahinin Sosyolojisi 01-01-1970 03:00 Ramazan’da İrade, Modern İnsan ve Toplum 01-01-1970 03:00 Çay, TikTok ve Türkiye’nin Halleri 01-01-1970 03:00 Bir Cümle, İki Duygu 01-01-1970 03:00 Değişen Takvimler, Değişmeyen Şikâyetler 01-01-1970 03:00 SOKAK ÇAĞRISI VE EMEKLİNİN SINAVI 01-01-1970 03:00 Doğurganlık Neden Düştü? 01-01-1970 03:00 İnsanlığın En Büyük Yoksulluğu: Benzerlik  01-01-1970 03:00 Halk Mutfağında Sıkıştı, Raporlarda Her şey Yolunda! 01-01-1970 03:00 Koltuk Büyüdükçe... 01-01-1970 03:00 Asgari Ücret Tartışmaları: Sonuçları Önceden Bilinen Bir Süreç 01-01-1970 03:00 30 Bin Liralık Seyyanen “Hayal” 01-01-1970 03:00 ŞEHRİN GÖLGELERİ: İBN HALDUN BUGÜN ARAMIZDA OLSA… 01-01-1970 03:00 Türk Toplumu ve Ruh Sağlığı: Sessiz Çığlık 01-01-1970 03:00  Yüzyılın Konut Projesine Neden Bu Kadar Başvuru Var? 01-01-1970 03:00 Emekli olmak ya da olmamak! 01-01-1970 03:00 Türkiye’de Asgari Ücret Komisyonu ve Sendikaların Rolü  01-01-1970 03:00 Tüketim Kültürünün, Sürekli Olarak Bir şeyler Biriktirmesi 01-01-1970 03:00 Enflasyonu tek haneye indireceğiz söylemi ve toplumsal refleks 01-01-1970 03:00 Free Free Palestine 01-01-1970 03:00 KALABALIKTA BİREYLERİN KONTROLÜNÜ KAYBETMESİ VE SÜRÜ PSİKOLOJİSİ 01-01-1970 03:00 KAPİTALİZM, BOŞ ZAMANI BİLE TÜKETİM ODAKLI HALE GETİRİR 01-01-1970 03:00 YOKSULLUK VE YOKSUNLUK: KENTİN DEZAVANTAJLI VE AZINLIK GRUPLARI 01-01-1970 03:00 Popüler Kültürün Toplum ve Birey Yaşamına Etkileri 01-01-1970 03:00 Sanayileşme ve Toplumsal değişim 01-01-1970 03:00 SUÇ VE TOPLUM 01-01-1970 03:00 KAPİTALİZMİN MABETLERİ: AVM’LER 01-01-1970 03:00 Şehir ve İnsan 01-01-1970 03:00 Bir Paradigma Değişikliği ''Terörsüz Türkiye'' 01-01-1970 03:00 İFADE ÖZGÜRLÜĞÜ VE TOPLUMSAL HASSASİYET 01-01-1970 03:00 SAVAŞ VE BARIŞ 01-01-1970 03:00 SAVAŞ SOSYOLOJİSİ VE TOPLUMSAL ETKİLERİ 01-01-1970 03:00 TÜRKİYE’DE MODERNLEŞME SERÜVENİ: GECEKONDULAŞMADAN TOKİLEŞMEYE 2 01-01-1970 03:00 TÜRKİYE’DE MODERNLEŞME SERÜVENİ 01-01-1970 03:00 MODERNLEŞME VE AİLE 01-01-1970 03:00