Toplum hayatının en önemli yapı taşlarından biriydi aile…
Evlilikle başlardı ve iki yetişkin arasında, toplum tarafından onaylanırdı bu birliktelik…
İnsanoğlu gözlerini burada açardı dünyaya…
Onu seven, koruyan, tüm ihtiyaçlarını karşılayan ailesiydi yine insanın…
En yakınında aile bireyleri vardı…
Anne, baba, çocuklar, dede ve ninelerle büyük ve geniş bir yapıydı aile…
Modern toplum dünyanın büyüsünü bozdu. Bu bozulma aile kurumunu da köklü bir değişikliğe uğrattı. Yüzyıllardır acıların, mutlulukların, yaşanmışlıkların biriktirdiği bu kutsal yapıda, neredeyse tüm kazanımlar buharlaşıverdi. Birbirine benzeyen otonom aileler mahallelerde oluşmaya başladı.
Batılılaşma, modernleşme ve endüstrileşmeyle birlikte aile de değişime/dönüşüme uğradı. Geniş aileler yerini çekirdek aileye, tek ebeveynli ailelere bıraktı.
Artık evlerde roller değişmişti. Annelik yerini iş kadınlığına bırakmış, çocuklar anne, büyükanne tarafından değil kreşler tarafından büyütülmeye başlanmıştı. Baba ise evin yaşam konforunu arttırmak için vaktin çoğunu mesailerde geçirmeye başlamıştı bile...
Ayrıca teknoloji toplumsal değişimi kaçınılmaz hale getirmiş, ailenin genetik kodlarını da değiştirmişti. Evde birlikte geçirilecek zamanlarda aile bireyleri telefon, televizyon, sosyal medya gibi kitle iletişim araçlarıyla zaman geçirmeyi dinlenme saatleri olarak yaşamaya başlamışlardı. Bu durum aile olma, birlikte zaman geçirme mefhumlarını kökünden değiştirmiş ve aile bireylerinin birbirlerine karşı yabancılaşmasına da sebep olmuştu.
Gelecekte aile yapısının nasıl dönüşeceği konusuna gelince, aileyi tehdit eden bir takım sapkın ideolojilere, sosyal medyalara rağmen, her çağda olduğu gibi, aile olmanın mutluluğunu yaşayan ve yaşatan birileri olacaktır elbet. Tüm insanlığın doğası değişmedikçe ki bu hiç bir zaman mümkün olamayacak, aile her zaman varlığını, en zor şartlarda bile, değişerek de olsa sürdürecektir. Kırk yaşlarında genç bir adamın annesine yazdığı bir mesajda “İnsanın ailesi meğerse tamamlayıcı gücüymüş… Yan yana olmak tabii ki çok güzel, ama asıl ihtiyaç varlıklarını hissetmekmiş. Sizleri çok özledim ben”.
Aile yılımız kutlu olsun!!!