Ünün var, şöhretin var, zenginsin... Bu memlekette 6 yıl üst üste "en güvenilir insan" seçilmişsin. Memlekette bürokratından siyasetçisine, iş insanından karton toplayan çöpçüsüne kadar herkese kendini kabul ettirmişsin. Bu memleket seni sevmiş, benimsemiş, bağrına basmış; sana ziynetini, emanetini, parasını, birikimini, geleceğini, hayallerini vermiş.
Her insanın kolay kolay ulaşamayacağı bir yere, bir mertebeye seni ulaştırmış. Her şeyden önemlisi, bu memleket seni gönül sofrasına misafir etmiş, başköşeye oturtmuş. Bu coğrafyada A'dan Z'ye herkes; her görüşten, her fikirden, her siyasi akımdan insanlar seni benimsemiş.
Gerçekten bu tarz coğrafyalarda insanların ayrıldığı, ayrıştırıldığı ve gün geçtikçe bireyselleştiği bir alanda böyle etkili, böyle toparlayıcı, böyle herkes tarafından sevilen çok az insan olur.
"Siyaset üstü" derler ya, tam da öyle bir pozisyon... Tam da öyle bir muhabbet var.
Geçmişinle ilgili her şeyin üzeri örtülmüş. Bu coğrafyanın valileri, siyasileri, milletvekilleri, belediye başkanları sana eşlik etmiş; seni adam belleyip önünde ceket iliklemiş.
İnsanlar seni kıskanılacak, gerçekten ulaşılamayacak bir pozisyona koymuş. Ben her görüşten insanı dinleyen biriyim; her fikir seni kendinden bilmiş.
Ve sen kalk, kimsenin ulaşamayacağı şu pozisyondan eskicinin bile almayacağı eski bir eşyaya dönüş! Rabbim kimseye senin yaşadığını yaşatmasın. Çok ağır bir imtihan, çok zorlu bir süreç.
Sen koskoca Haluk Levent ol, milyonların gönlüne taht kur, binlerce insana dokun ve nihayetinde nefsine yenilmiş bedbaht bir kimse olarak cezaevine düş!
Ne kadar zor olduğunu tahmin bile etmek istemiyorum. O duvarların dili olsa da konuşsa... Kendini kınım kınım kınıyor, için içini yiyordur.
Vallahi düştüğün duruma hiç kimse düşmek istemez.
Aslında senin geldiğin pozisyona, bu memlekette bunca insanın gönlüne taht kuracak duruma pek kimse gelemez. Hele de şu saatten sonra çok zor. İnsanların insanlara olan güveni senin yüzünden bir daha zedelendi. İnsanların insanlara zaten itimadı azdı. Güvenin samanlıkta iğne aramak kadar zahmetli ve zor olduğu bir süreçten geçiyoruz. Böyle bir zamanda keşke bu şeyler yaşanmasaydı.
Ah be nefis, ne kadar kötü bir yoldaşsın! İnsanı öyle çıkmazlara sokuyorsun ki sana uyan çok kötü durumlara düşebiliyor.
Rabbim bizleri sana uyanlardan eylemesin. Şu dünya hayatını rezil ve rüsvay olmadan bitirmeyi bizlere nasip etsin. Dünyada da ahirette de rezil olmaktan, mahcup olmaktan, utanmaktan Âlemlerin Rabbi'ne, Âlemlerin Maliki'ne sığınırız.
Sosyeteye bakıyorum; zenginlere, her şeye istedikleri gibi ulaşacak güce sahip olan insanlara bakıyorum, itibar sahiplerine bakıyorum... O kadar basit şeylere yöneliyorlar ki izleyince üzülüyoruz. Ve birçok insan, bu şekilde şöhret sahibi nice kişi çok kötü sorunlarla ve sonlarla ölüyor.
Bir kere fakirliği öven bir skice denk gelmiştim; bu skici gülerek izlemiştim. Fakirliği övüyor, zenginliği yeriyordu. Şimdi anlıyorum ki fakirlik bir meşguliyete, o meşguliyet de saçma sapan batıl şeylere düşmemeye bir sebep.
Her şeye ulaşan insanın, her şeye ulaşabilen birinin nefisle imtihanı başlıyor. Ama fakir öyle mi? Bir derdi var; bir geçim kaygısı, bir ekmek kavgası... Bu adamın nefsine sıra gelir mi?
Hal böyle olunca... Çok fakirlik, çok düşkünlük değil ama orta halli olmak gerçekten çok iyi.
Rabbim insanı insanın merhametine muhtaç etmesin, terk etmesin. İnsana muhtaç olmak büyük bir zahmet. Zira Allah ayet-i kerimede "Rızık insanın elinde olsa avucunu sıkardı" buyuruyor; yani insanoğlu kimseye vermek istemez.
Dolayısıyla muhtaç olmadan, dünyaya çok da kapılmadan geçinebilecek düzeyde bir gelir gayet iyidir.
Nefisle imtihanı her kişi kaldırmaz, her insan bunu kaldıramaz. Nefsini ayağının altına alabilen insana ne mutlu! Nefsi ayağının altına almak için de gerçekten her şeye ulaşabilecek güçte olmamak önemli. Haluk Levent gibi bir pozisyondaysan bu daha zordur.
Haluk Levent sadece bir örnek; bu toplumda nice Haluk Leventler var, nice bilinmeyenler var. Nefsine esir olup ne yaptığını bilmeyip Allah'a isyan edenler var.
Dolayısıyla kanaat, takva, iman ve tevekkül çok önemli.
Rabbim bizlerin hepsini nefse uymayan kullarından eylemesin. Dünya ve ahirette rezil olmaktan bizleri muhafaza etsin.
Selam ve dua ile Allah'a emanetsiniz.
