Veya azgın azınlık...
Memleketin kaderini belirleyen bir kitle.
Zenginler, sanatçılar...
Örnek ve önder olarak topluma lanse edilen zavallı güruh.
Dokunulmazlar...
Geçen gün bir kulübün başkanı alındı uyuşturucudan.
Steven Sadettin Saran...
Amerikalı bildiğim kadarıyla.
Zengin, şöhretli...
Gözaltı işlemini duyunca yanımdaki arkadaşa "Aha bunu zor tutuklar sistem." demiştim.
Yanılmadım...
Suçlamalara karşı ifadesini okudum medyadan.
Hem de güle güle...
Biz o durumda olsak...
O ifadeyi verip o savunmayı yapsak...
Herhalde en iyi ihtimalle iyi bir dayak yerdik!
Kanun yapanların evine uğramıyor kanunlar.
İkiye ayırmak gerek insanları:
Korunanlar ve kelle koltukta gezenler...
Canlarının hiçbir değerinin olmadığı bizim gibi garipler...
Rabb'inden gelip O'na gideceğine imanı tam olanlar!
Memleket onlar ve köleleri diye ayrılsa da olur aslında.
O azınlığa kim dokunabilir?
"Vermezsen papazı, vermem papazı." diyenler...
Papaz gelmeden verdiler papazı...
Şu yazıyı karalarken aklıma Merhum Necip Fazıl'ın Meydan şiiri geldi.
İnternetten açtım, okudum.
Memleketin ahvalini en güzel şekilde anlatan şiir bu olsa gerek...
Üstat diyor ya:
Artık iman ve ahlak,
Türbedarsız bir türbe!
Maalesef durum bu şekilde!
Toplumun elitlerinden uyuşturucu denen illete bulaşmayan var mı?
Ben hepten ümidi yitirmiş durumdayım...
Önde gelen böyleyse...
İmam önden bu şekilde giderse!
Ve bunlar topluma örnek ve önderse...
Varın siz hayal edin geleceğimizi...
Tüm bunlara ek bir de alt tabakadaki müptezeller!
Kokaini rüyasında göremeyecek baliciler ve tinerciler!
Sistem sokaklara saldı onları...
Videoları izliyor, haberleri takip ediyorum.
"Yeniden başlıyoruz." der gibi bakışlar!
Şu sistem cezaevinde de ıslah etmez kimseyi!
Eğitimden tut, adaletten çık!
Nereden tutsan elinde kalır bir tarafı!
Zenginler demişken...
Zenginlere bakın.
Hazzın peşinden koşan mutsuzları seyredin.
Uyuşturucu müptelası olmuş birçoğu.
Hayatta her şeye ulaşmışlar ama mutluluğu yakalayamamışlar.
Gerçek tatmini bulamamışlar.
Kalpleri mutmain değil!
Fıtri olan imanı başka yerde aramışlar.
Dünyadan ne ile doldurursan doldur kalbi.
Kalp boşluk kabul etmiyor Keçeli!
Yine Necip Fazıl'dan bir kesitle...
Her şey her şey İslam’da;
Ferde ve kavme rütbe.
Bizde, kutsi emanet;
Bizde yarın galebe!
Gün geldi, saat çaldı;
İşte yol koş takibe!
Yetmez mi esaretin;
Ey Türkoğlu, davran be!
